يك سال از فاجعهی بم میگذرد. اما اين شهر هنوز هم در تب هذيانی ِ فقر و آوارگي میسوزد. اكنون كه اين گونه چرك بر رخسارهی اين شهر نهادهاند و به ريشخند از زدودن آن به نفع مقاصد پليد و غيرانسانیشان امتناع میكنند، بر ما و تمام عدالتخواهان و آزادیطلبان است كه فرياد اعتراضمان را چنان محكم از گلو بر اين ويرانه ها بپراكنيم كه شايستهی انسان و ذات ِ پرهيمنهاش باشد.
هنوز امكانات اوليهی حياتی در اين شهر وجود ندارد. هنوز رجالگان و كفتارها از اين فاجعه به نفع سود شخصی خود استفاده میكنند. هنوز كودكان اين شهر، در خواب های وحشتزدهشان كابوس رخداد ِ نه پار و پيرار که كابوسی را كه سالهاست در رويایشان وحشيانه نعره میكشد میبينند، و نيز رويای دستی ياريگر كه به سویشان دراز شده تا سرنوشت غم انگيزی را در انتظار آنها دندانهايش را تيز میكند، ويران كند. هنوز... هنوز... هنوز...
به حمايت از مردم مصيبت ديدهی شهر بم، از نمايشگاه عكس ِ بم سمفونی وحشت ديدن کنيم.
زمان:از تاريخ 5 آذرماه تا 11 دیماه 1383
مكان: خيابان شريعتی، نرسيده به پل سيدخندان، نگارخانهی فرهنگسرای مدرسه.
ساعت بازديد: 9 صبح تا 7 بعدازظهر.
عکاس: وحيد اصلانی فر
------------------
پ.ن.: با عرض معذرت به علت تمديد اجباری نمايشگاه دوست شهردار منطقه 7 افتتاحيه نمايشکاه بم، يک هفته عقب افتاد. درست روز سالگرد...