به ميهمانی ِ من بيا
همراه با بهار و نسيم
من به همخوابگی ِ لذت‌های زودگذر قانع نيستم
من به تاراج ِ عمر ِ خويش در آغوش ِ تو دلخوش‌ترم تا دريا دريا واژه به پای کسان ريختن.
دلتنگم،
دلتنگ ِ ترانه‌های بی سرانجام ِ خويش
غارتگر اين صدا را هرگز نخواهم بخشيد
صدای سخن عشق، يادگار ِ گنبد ِ دوار
يادگاری که اکنون از نامش تنها نشانی باقی مانده‌است.

لينك ثابت و نظرات  ]


Comments: Post a Comment

Powered by Blogger. Semidream 2003


~ رويای نيمه کاره